συνάντησις
συνάντησις, a meeting
συνάντ-ησις, εως, ἡ,
- meeting, E. Ion 535 (troch.), LXX Ge. 18.2, al., v.l. in Ev.Matt. 8.34; περὶ συναντήσεως εἰς Μέμφιν PCair.Zen. 541.8 (iii B.C.); κατὰ τὰς σ. in chance-meetings, D.H. 4.66; encounter, controversy, πικροὶ πρὸς τὰς σ. Hp. Decent. 3; of heavenly bodies, Vett.Val. 147.29, Paul.Al. R. 3.
συνάντησις, εως (ἡ) rencontre, Hpc. 15, 8 ; Eur. Ion 535 ; Plut. Pyrrh. 16 ; au plur. DH. 4, 66.
Étym. συναντάω.
1. ontmoeting.
2. uitbr. discussie.
συνάντησις, ἡ, das Begegnen ; Eur. Ion 535 u. in später Prosa, wie Plut. Pyrrh. 16, Dion.Hal. 4.66.
Strong 4877 (KJV)
Rec. for
συνάντησις
from συναντάω
συνάντησις, εως,
- a meeting, Eur.