συνανθρωπέω
συνανθρωπ-έω, = foreg., Plu. Praec. 2.823b; τὰ -ωποῦντα [θηρία] Porph. Abst. 1.14, 20, 3.9.
συν·ανθρωπέω-ῶ, vivre au milieu des hommes, de la vie de tout le monde, Plut. M. 823b ; Porph. Abst. 1, 14, 20 ; 3, 9.
συνανθρωπέω, = συνανθρωπεύομαι, ὁμοδημεῖν καὶ συνανθρωπεῖν τοῖς πολλοῖς, sich dem großen Haufen in der Lebensweise gleichstellen, Plut. reip. ger. praec. 31.