συναγωγεύς
συναγωγεύς, one who brings together, a convener
συνᾰγωγ-εύς, έως, ὁ,
- one who brings together, assembler, τῶν πολιτῶν Lys. 12.43, cf. Luc. Peregr. 11; convener of a σύνοδος, Durrbach Choix dʼinscrr. de Délos 162 (i B.C.), OGI 573.10 (Cilicia, i A.D.), Supp.Epigr. 1.330B3 (Istros, ii A.D.); λόγος σ. τῆς τῶν ἀνθρώπων ἀγέλης Max.Tyr. 7.3.
- II one who unites, ἔρως τῆς ἀρχαίας φύσεως σ. Pl. Smp. 191d; matchmaker, ὁ τοῦ γάμου σ. Lib. Ep. 1488.1.
- III οἱ συναγωγέες the sphincter ani muscles, Hp. Oss. 14.
συναγωγεύς, έως (ὁ) [ᾰ]
1 qui resserre, qui contracte, en parl. de muscles, Hpc. 278, 35 ||
2 qui rassemble, Lys. 124, 13 ||
3 qui unit, qui concilie, Plat. Conv. 191d.
Étym. συνάγω.
συναγωγεύς, ὁ, der Zusammenführer, Verbinder ; Hippocr.; Plat. Symp. 191b ; πολιτῶν Lys. 12.43.
συναγωγεύς
from συνάγω
συνᾰγωγεύς, έως, ὁ,
- Ione who brings together, a convener, Lys.
- IIone who unites, Plat.