συνᾴδω
συνᾴδω, to sing with
συνᾴδω,
- = συναείδω (q. v.), sing with or together, accompany in a song, μετά τινων τὸν παιᾶνα Aeschin. 2.163; σ. παιᾶνά τινι ib. 162; σ. ᾠδάν Ar. Av. 858 (lyr.); also of an instrument, Plu. Alc. 2: metaph., Id. Adul. 2.55d.
- 2 generally, to be in accord with, agree with, τινι Ar. Lys. 1088, Pl. Phd. 92c, etc.; ταὐτόν Id. R. 432a; ἐν μακρῷ γήρᾳ ξ. τινί S. OT 1113: abs., to be in unison, opp. διᾴδειν, Heraclit. 10, cf. Pl. Prt. 333a.
- II trans., sing of or celebrate together, τινα Theoc. 10.24.
συν·ᾴδω :
1 chanter avec, abs. Eschn. 50, 3 ; σ. τὸν παιᾶνά τινι, Eschn. 49, 42 ; ou μετά τινος, Eschn. 50, 7, chanter le péan avec qqn ; en parl. d’instruments, Plut. Alc. 2 ; d’où act. chanter ensemble : τινά, Thcr. Idyl. 10, 24, qqn ||
2 fig. s’accorder avec, dat. Ar. Lys. 1088 ; Soph. O.R. 1113 ; Plat. Phæd. 92c, avec qqn ; τι, Plat. Rsp. 432a, en qqe ch. ; d’où agir de concert avec, dat. Plut. M. 55d ; abs. p. opp. à διᾴδειν, Héraclite éph. fr. 10 (Arstt. Mund. 5, 5) ||
➳ Poét. συναείδω, Thcr. Idyl. l. c. ; Arat. 752.
1. meezingen:
2. met acc. en dat. samen (met ...) bezingen:
συνᾴδω, mit od. zugleich singen ; Aesch. 2.162 ; τοὺς χοροὺς συνᾴδειν τοῖς αὐληταῖς, Ath. XIV.617c ; übh. übereinstimmen, ἔν τε γήρᾳ ξυνᾴδει τῷδε τἀνδρὶ ξύμμετρος, Soph. O.R. 1113, οὐ γὰρ συνᾴδουσιν οὐδὲ συναρμόττουσιν ἀλλήλοις, Plat. Prot. 333a ; ἡγησάμενος οὐ συνᾴδειν τὰ λεγόμενα, Gorg. 461a ; fut. ξυνᾴσεται, Phaed. 92c ; ταῦτα συνᾴδειν ἀλλήλοις οὐ δύναται, Pol. 1.15.9.
συνᾴδω
fut. -ᾴσομαι
- Ito sing with or together, Aeschin.; σ. ᾠδάν Ar.
- 2generally, to be in accord with, τινί Soph., Plat.
- IItrans. to celebrate together, τινά Theocr.