συναγωγός

συνᾰγωγ-ός, όν,

• bringing together, uniting, Democr. 164; ἀμφοῖν Pl. Ti. 31c; δεσμοὶ φιλίας σ. Id. Prt. 322c; τὸ σ. ἀνθρώπων εἰς εὔνοιαν Plu. QConv. 2.632e; comprehensive, of the general, David Proll. 165.11: abs., S.E. M. 9.10, etc.
• • • 2 collecting, ἡ σ. [μέλιτος] μέλιττα Ph. 2.255.
    • 3 Subst., = συναγωγεύς I, convener of a σύνοδος, Sammelb. 12 (i A.D.), al.
  • II living together, Hsch. s.v. συνέστιοι.