σφῆλαι
σφῆλαι, σφῆλεν,
- v. σφάλλω. σφηλόν· λοξόν, πυκνόν, εὐκίνητον, Hsch.; but, σφηλόν· τὸ ἰσχυρόν, Id. s.v. ἄσφηλοι (cf. also σφειλόν); cf. ἐρίσφηλος.
σφῆλαι, inf. ao. de σφάλλω.