σφετεριστής
σφετεριστής, an appropriator
σφετερ-ιστής, οῦ, ὁ,
- appropriator, opp. ἐπίτροπος, Arist. Pol. 1315b2.
σφετεριστής, οῦ (ὁ) qui s’approprie le bien d’autrui, Arstt. Pol. 5, 11, 33.
Étym. σφετερίζω.
σφετεριστής, ὁ, der sich öffentliches, fremdes Gut anmaßt u. als sein eignes braucht, Arist. Pol. 5.11.
σφετεριστής, οῦ, ὁ,
from σφετερίζω
- an appropriator, Arist.