σφετερισμός
σφετερισμός, appropriation
σφετερ-ισμός, ὁ,
- appropriation, ἐπὶ σφετερισμῷ ἑαυτοῦ for oneʼs own use and advantage, Arist. Rh. 1374a16.
σφετερισμός, οῦ (ὁ) action de s’approprier, Arstt. Rhet. 1, 13, 10.
Étym. σφετερίζω.
σφετερισμός, ὁ, das sich zu eigen Machen, sich Aneignen, bes. Verbrauch öffentliches Gutes, als wäre es eignes, Arist. rhet. 1.13 u. Sp.
σφετερισμός
from σφετερίζω
σφετερισμός, οῦ, ὁ,
- appropriation, ἐπὶ σφετερισμῷ ἑαυτοῦ for oneʼs own use and advantage, Arist.