τετρασύλλαβος
τετρασύλλαβος, of four syllables
τετρα-σύλλᾰβος, ον,
- of four syllables, Luc. Gall. 29; πόδες Heph. 3.3. Adv. -βως Phryn. PS p.16 B., St.Byz. s.v. Τελμησσός.
τετρα·σύλλαβος, ος, ον [ᾰᾰ] de quatre syllabes, Luc. Gall. 29.
Étym. τ. συλλαβή.
τετρασύλλαβος, viersilbig, Luc. gall. 29.