τετράτρυφος
τετράτρυφος, broken into four pieces
τετρά-τρῠφος, ον, (θρύπτω)
- broken into four pieces, Hes. Op. 442; cf. ὀκτάβλωμος.
τετρά·τρυφος, ος, ον [ῠ] qu’on peut rompre en quatre, Hés. O. 440.
Étym. τ. θρύπτω.
τετράτρυφος, in vier Stücke gebrochen, od. was in vier Stücke gebrochen werden kann, ἄρτος, Hes. O. 444.
τετράτρυφος
τετρά-τρῠφος, ον,
θρύπτω
- broken into four pieces, Hes.