τετραστάτηρος
τετραστάτηρος, costing four staters
τετρα-στάτηρος [στᾰ], ον,
- costing four staters, σωτηρία Ar. Ec. 413.
- II τετραστάτηρον, τό, a four-stater piece, Arist. Fr. 529.
τετρα·στάτηρος, ος, ον [τᾰ] du prix de quatre statères, Ar. Eccl. 413 ; subst. τὸ τετραστάτηρον, Arstt. fr. 486, pièce de la valeur de quatre statères.
Étym. τ. στατήρ.
τετραστάτηρος, vier Stateren wert, Ar. Eccl. 413.