τηνῶθεν
τηνῶθεν, Adv. of τῆνος, Dor. for ἐκεῖθεν, Ar. Ach. 754; also τηνῶθε, Theoc. 3.10, AP 6.354 (Noss.).
τηνῶθεν, adv. de là, Ar. Ach. 754 ; ou τηνῶθε, Thcr. Idyl. 3, 10 ; Nossis Ep. 8.
Étym. τηνῶ, -θεν.
τηνῶθεν, und τηνῶθε, adv., dor. statt ἐκεῖθεν, von dorther ; Ar. Ach. 719 ; Theocr. 3.10.
τηνῶθεν
adverb of τῆνος, Doric for ἐκεῖθεν, Ar., Theocr.