τμηματώδης
τμηματώδης, endued with a quality of culting
τμη-μᾰτώδης, ες,
- endued with a quality of cutting or parting, Hp. Loc.Hom. 45.
τμηματώδης, ης, ες [ᾰ] coupant, tranchant, Hpc. 422, 40.
Étym. τμῆμα, -ωδης.
τμηματώδης, ες,
1) von, in der Art eines τμῆμα.
2) akt., schneidend, trennend, Hippocr.
1) von, in der Art eines τμῆμα.
2) akt., schneidend, trennend, Hippocr.