τοπεῖον
τοπεῖον, rope. cord
τοπεῖον, τό,
- rope. cord, Archipp. 33, Stratt. 30, Is. Fr. 24, IG 2(2).1609.64,101, 1611.299, SIG 241 A 29 (Delph., iv B. C.); cf. τοπήϊον.
τοπεῖον, ου (τὸ) cordage, câble ; d’ord. au pl. cordages, agrès d’un navire, Stratt., Archipp. et Is. (Harp. vo τοπεῖον); Poll. 7, 150 ; 10, 31, 130 ||
➳ Ion. τοπήϊον, Call. Del. 315.
τοπεῖον, τό, s. τοπήϊον, Poll. 10.31 ; – τὰ τοπεῖα, Tauwerk am Schiffe, Att. Seew. p. 144.