τόπαρχος
τόπαρχος, ruling over a place
τόπαρχ-ος, ὁ, ἡ,
- ruling over a place, γυνή mistress, A. Ch. 664 (ταπαρχος (suprascr. ό) cod. M).
- II = τοπάρχης, SIG 880.29, al. (Pizus, iii A. D.).
τόπ·αρχος, ου (ἡ) maîtresse d’une maison, Eschl. Ch. 664, conj. p. *στέγαρχος.
Étym. cf. τοπάρχης.
τόπαρχος, ὁ, auch ἡ, der, die über einen Ort, eine Gegend, ein Land herrscht ; γυνὴ τόπαρχος, Aesch. Ch. 653, l.d. ; Vorsteher einer Gegend, Landpfleger, Sp.
τόπαρχος
τόπ-αρχος, ὁ, ἡ,
- ruling over a place, γυνὴ τ. the mistress, Aesch.