τρίχαπτος
τρίχαπτος, plaited
τρίχ-απτος [ῐ], ον, (θρίξ, ἅπτω)
- plaited or woven of hair, ἀμπεχόναι Pherecr. 108.28.
- II τὸ τ. (sc. ἱμάτιον) fine veil of hair, IG 11(2).287 A 53 (Delos, iii B. C.), LXX Ez. 16.10, 13, cf. Poll. 2.24, 10.32, Hsch.
τρίχ·απτος, ος, ον [ῐ] tissé avec des cheveux, Phérécr. (Ath. 269b) ; τὸ τρίχαπτον (s. e. ἱμάτιον) Spt. Ezech. 16, 10 et 13, vêtement d’un fin tissu.
Étym. θρίξ, ἅπτω.
τρίχαπτος, aus Haaren geflochten, gewebt ; τὸ τρίχαπτον, sc. ἱμάτιον, ein aus Haaren gewebtes Kleid ; κόραι ἐν ἀμπεχόναις τριχάπτοις, Pherecrat. bei Ath. VI.269b ; Poll. 2.24.