φίλεχθρος
φίλεχθρος, disharmonic
φῐλεχθ-ρος, ον,
- disharmonic, μῖξις Gal. 19.486.
- II prone to enmity, Ptol. Tetr. 119. Adv., -ρως ἔχειν πρός τινα to be hostile towards any one, D.L. 3.36; φ. διακείμενοι Ptol. Tetr. 191.
φίλ·εχθρος, ος, ον [ῐ] qui aime l’inimitié, haineux, Gal. 19, 486 ; P. Sil. Th. Pyth. 159.
Étym. φ. ἔχθρα.
φίλεχθρος, Feindschaft liebend, zur Feindschaft geneigt, μίξις Paul.Sil. 74, 159.
• Adv., φιλέχθρως ἔχειν πρός τινα, feindselig gegen Einen gesinnt sein, DL. 3.36, 5.61.
• Adv., φιλέχθρως ἔχειν πρός τινα, feindselig gegen Einen gesinnt sein, DL. 3.36, 5.61.