φιλέταιρος
φιλέταιρος, fond of one’s comrades
φῐλέταιρ-ος, ον,
- fond of oneʼs comrades or partisans, true to them, Pl. Ly. 211e, Arist. Rh. 1389a37, Thphr. Char. 29.4; ἀνδρεία, τρόπος, ἦθος, Th. 3.82, X. Cyr. 8.3.49, Cratin.Jun. 12; τὸ φ., = φιλεταιρία, Timocl. 8.4, Plu. Lys. 5. Adv. -ρως, in bad sense, Aeschin. 1.110.
φιλ·έταιρος, ος, ον [ῐ] qui aime ses camarades ou ses amis, Thc. 3, 82 ; Xén. Cyr. 8, 3, 49 ; Plat. Lys. 211e ; Arstt. Rhet. 2, 12, 13 ; τὸ φιλέταιρον, Plut. Lys. 5 ; Luc. Tox. 7, c. φιλεταιρία.
Étym. φ. ἑταῖρος.
φιλέταιρος, seine Gefährten, Kameraden, Freunde liebend ; Thuc. 3.82 ; Plat. Lys. 211e ; τρόπος Xen. Cyr. 8.3.49 ; Folgde : Luc. Macrob. 12.
• Adv., φιλεταίρως κλέπτειν Aesch. 1.110.
• Adv., φιλεταίρως κλέπτειν Aesch. 1.110.
φιλέταιρος
φῐλ-έταιρος, ον,
- fond of oneʼs comrades or partisans, true to them, Thuc., Xen., etc.:—adv. -ρως, Aeschin.