φελλεύς

φελλεύς, έως, ὁ,

• stony ground, Cratin. 271 (pl.), Is. 8.42 (acc. sg., χωρία ἄττα delendum), IG 2(2).1582.53; φέλλερα is corrupt in AB 315 and φελλός in Hsch.
• • II Φελλεύς, name of a rocky district of Attica, Ar. Ach. 273, Nu. 71, Pl. Criti. 111c:—Φελλείτης, ου, ὁ, a man of Phelleus, St.Byz.

φελλεύς, ὁ, steiniges Land, steiniges Erdreich ; Schol. zu Plat. Critia. 560d sagt φελλεύς, τόπος σκληρὸς ποσῶς καὶ πετρώδης, συνεργὴς δέ (Ruhnk. ändert δυσεργής); oft bei Sp., wie Alciphr. 3.21, 70.

φελλεύς, έως, ὁ,

• stony ground: as pr. n., Ar.