φιλοπενθής
φιλοπενθής, indulging in mourning
φῐλο-πενθής, ές,
- indulging in mourning, γυναῖκες Plu. Cons.Apoll. 2.113a (Comp.), etc.; πόθος φ. Gorg. Hel. 9; τὸ φ. Plu. Praec. 2.822c.
φιλο·πενθής, ής, ές [ῐ] qui se complaît dans sa douleur, qui s’attriste volontiers, Gorg. Hel. p. 95 ; Plut. M. 113a, etc. ; τὸ φιλοπενθές, Plut. M. 822b, penchant à la tristesse.
Étym. φ. πένθος.
φιλοπενθής, ές, das Trauern liebend, gern, gewöhnlich trauernd, klagend ; φιλοπενθέστεραι γυναῖκες Plut. consol.Apoll. p. 345.