φιλοποιΐα
φιλοποιΐα, ας (ἡ) [φῐ] action de concilier l’amitié, de rendre ami, DL. 7, 30 ; Sext. M. 7, 239.
Étym. φιλοποιός.
φιλοποιΐα, ἡ, = φιλοποίησις, DL. 7.30, in der Erkl. der Stoiker von der Liebe : ἐπιβολὴ φιλοποιΐας διὰ κάλλος ἐμφαινόμενον.