φλύαρος

φλύᾱρ-ος [ῠ], ὁ,

• silly talk, foolery, nonsense, τἄλλα πάντʼ ἐστὶ φ. Ar. Nu. 365 (anap.), cf. Men. 541.2, Pl. Ax. 365e, Plu. Cic. 2, etc.: pl., fooleries, πολλῶν φλυάρων καὶ ταὧν ἀντάξια Stratt. 27.
• • II tattler, babbler, Pl. Ax. 369a, 1 Ep.Ti. 5.13, Str. 1.2.5, etc.: as Adj., ἡ φ. φιλοσοφία LXX 4 Ma. 5.10; φ. λόγος D.H. Comp. 26; φ. γλῶττα Alciphr. 3.69: Comp. φλυαρότερος Arr. Epict. 2.19.10. Adv. φλυάρως Sch. Ar. V. 855.

φλύαρος, [ᾱ], ον, ionisch φλύηρος,
1) geschwätzig, Possen redend, albern, Plat. Ax. 369b.
2) ὁ φλύαρος, unnützes Geschwätz, Possen, τἄλλα πάντʼ ἐστὶ φλύαρος Ar. Nub. 364 ; Plat. Ax. 365e ; Strab. u. Folgde, wie Plut. Alc. 34.

φλύαρος φλύᾱρος, ὁ, φλύω

• • Isilly talk, foolery, nonsense, Ar.
  • IIa silly talker, tatler, babbler, Plat., NTest.