φωτοειδής
φωτοειδής, luminous
φωτο-ειδής, ές,
- luminous, Hp. Cord. 11, Heraclit. (Ἡρακλείδης codd.) ap.Placit. 4.3.6, Posidon. ap. S.E. M. 7.93; flame-like, Alex.Aphr. in Sens. 47.15, de An. 45.15; τὸ φ. Plu. Isid. 2.382c, cf. Plot. 4.4.24, 5.5.7.
φωτο·ειδής, ής, ές, semblable à la lumière, Plut. M. 626c ; Héraclide du Pont (Stob. Ecl. 1, 796) ; Sext. M. 7, 93 ||
Cp. φωτοειδέστερος, Naz.
Étym. φῶς, εἶδος.
φωτοειδής, ές, lichtartig, lichtvoll, Sp.