φωτοφόρος
φωτοφόρος,
- gloss on φαεσφόρους, Suid., cf. EM 786.33.
φωτο·φόρος, ος, ον, qui apporte la lumière, lumineux, Chrys. Hom. 85, t. 5, p. 590, 32.
Étym. φῶς, φέρω.
φωτοφόρος, Licht bringend, wie φωσφόρος, K.S.