φωτοδότης
φωτοδότης, giver of light
φωτο-δότης, ου, ὁ,
- giver of light, Simp. in Epict. p.13 D.; also φωτο-δώτης, voc. -δῶτα, PMag.Par. 1.596.
φωτο·δότης, ου (ὁ) qui donne la lumière, qui éclaire, Simpl. Epict. 47 ; Syn. Hymn. 3, 258 ; fig. Naz. 11, p. 174c.
Étym. φῶς, δίδωμι.
φωτοδότης, ὁ, der Lichtgeber, wie φωσφόρος, Sp.