χάλαζα
χάλαζα, hail
χάλαζ-α [χᾰ], ης, ἡ,
- hail (cf. Pl. Ti. 59e, Arist. Mu. 394b1), ὄμβρον . . ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν Il. 10.6, cf. 15.170, Apoc. 8.7, etc.: pl., X. Oec. 5.18, Pl. Smp. 188b, R. 397a; χ. στρογγύλαι hailstones, Ar. Nu. 1127 (troch.); ἀπὸ τῶν χαλαζῶν . . ἄπαγε σεαυτόν Id. Ra. 852: metaph., any pelting shower, ὀμβρία χ. S. OC 1503; χ. αἵματος Pi. I. 7(6).27.
- II any small knot like a hailstone,
- 1 pimple or tubercle in the flesh of swine, Arist. HA 603b18, Pr. 963b34, Androsth. ap. Ath. 3.93c.
- 2 small cyst, such as grows on the eyelid, Gal. 19.437, Poll. 4.198, etc.
- 3 a knot or hard lump; in an egg, Arist. HA 560a28; in coal, Thphr. Sign. 25; in ivory, Philostr. VA 2.13; λίθοι χαλάζης crystals, I Enoch 14.9,10. (Cf. Sloven. žled, Ukr. oželeda ‘sleet, ice’.)
χάλαζα, ης (ἡ) [χᾰ]
I grêle, grain de grêle, Il. 10, 6 ; 15, 170, etc. ; Soph. O.C. 1503 ; au plur. Ar. Nub. 1127, Ran. 852 ; d’où orage de grêle, Xén. Œc. 5, 18 ; Plat. Conv. 188b, 397a ; p. ext. αἵματος, Pd. I. 7, 39, flots de sang ||
II p. anal. :
1 ladrerie, maladie des porcs, Arstt. H.A. 8, 21, 4 ; Probl. 34, 4, 2 ; Androsth. (Ath. 93c) ||
2 grain transparent qui se forme aux paupières, Méd. ; Poll. 4, 197 ||
3 grain dur, sorte de nœud dans l’ivoire, Philstr. 63 ; dans le charbon, Th. Sign. 25 ||
4 grain dur dans le jaune de l’œuf, Arstt. H.A. 6, 2, 17.
Étym. cf. lat. grando ; sscr. hrâdunî, tempête.
χάλαζα, ἡ (χαλάω, eigtl. das Losgelassene),
1) Hagel ; Ζεὺς τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον, ἠὲ χάλαζαν, ἢ νιφετόν Il. 10.6, vgl. 15.170, 22.151 ; ἤ τις ὀμβρία χάλαζʼ ἐπιρράξασα Soph. O.C. 1499 ; Ζεὺς χάλαζαν ἄσπετον πέμψει Eur. Troad. 78 ; vgl. Plat. Tim. 59e ; πάχναι καὶ χάλαζαι Symp. 188b ; Sp., wie Luc. Tim. 3. – Uebertr., alles hageldicht Fliegende oder Fallende, z.B. in der Schlacht ein Hagel von Steinen od. Pfeilen, Sp.; auch αἵματος, Pind. I. 6.27, wie μέλας ὄμβρος χαλάζης αἱματοῦς ἐτέγγετο Soph. O.C. 1499.
2) Finnen im Schweinefleisch, Arist. Probl. 34.4 ; vgl. Androsthen. bei Ath. III.93c ; – das Gerstenkorn am Augenlide, Hippocr.; – der harte Kern im Elfenbeine, Philostrat. Apoll. 2.13.
1) Hagel ; Ζεὺς τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον, ἠὲ χάλαζαν, ἢ νιφετόν Il. 10.6, vgl. 15.170, 22.151 ; ἤ τις ὀμβρία χάλαζʼ ἐπιρράξασα Soph. O.C. 1499 ; Ζεὺς χάλαζαν ἄσπετον πέμψει Eur. Troad. 78 ; vgl. Plat. Tim. 59e ; πάχναι καὶ χάλαζαι Symp. 188b ; Sp., wie Luc. Tim. 3. – Uebertr., alles hageldicht Fliegende oder Fallende, z.B. in der Schlacht ein Hagel von Steinen od. Pfeilen, Sp.; auch αἵματος, Pind. I. 6.27, wie μέλας ὄμβρος χαλάζης αἱματοῦς ἐτέγγετο Soph. O.C. 1499.
2) Finnen im Schweinefleisch, Arist. Probl. 34.4 ; vgl. Androsthen. bei Ath. III.93c ; – das Gerstenkorn am Augenlide, Hippocr.; – der harte Kern im Elfenbeine, Philostrat. Apoll. 2.13.
χάλαζα
-ης, ἡ.
Hail Il. 10.6, Il. 15.170, Il. 22.151.
χᾰλαζα
- 1hailstorm met. ὅστις ἐν ταύτᾳ νεφέλᾳ χάλαζαν αἵματος πρὸ φίλας πάτρας ἀμύνεται I. 7.27
χάλαζα : hail. (Il.)
χάλαζα, ης, ἡ,
- hail, Lat. grando, Il.; pl. a hailshower, hailstorm, Xen., Plat.; χ. στρογγύλαι hailstones, Ar.:—metaph. any pelting shower, ὀμβρία χ. Soph.; χ. αἵματος Pind.