χαροπός

χᾰροπός, ή, όν, also ός, όν Arat. 1152,

• epith. of dub. sense, perh. fierce, λέοντες Od. 11.611, h.Merc. 569, IG 42(1).131.12 (Epid.); λέων Hes. Th. 321; κύνες h.Merc. 194; κύνα, of Hecuba, Lyr.Adesp. 101; θῆρες S. Ph. 1146 (lyr.); χαροποῖσι πιθήκοις (παρὰ προσδοκίαν for λέουσι, in an oracle alluding to the Spartans) Ar. Pax 1065 (hex.); of serpents, AP 10.22 (Bianor); grim, Ἄρης IG 9(1).868.1 (Corc., vii/vi B. C., nisi leg. Χάροπος, gen. of Χάροψ) ; γένεια, of bears, Nonn. D. 5.363; κεραῖαι, of a bull, ib. 40.52; γενειάδες, of dogs, ib. 307. Adv. -πῶς Sch. Opp. C. 3.510.
• • • 2 of eyes, flashing, bright, βλέποντος χαροποῖς τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑπὸ τὴν κόρυν οἷον οἱ λέοντες ἐν ἀναβολῇ τοῦ ὁρμῆσαι Philostr. Her. 12a. 1; τὸ χ. αὐτοῦ καὶ γοργόν Id. Im. 1.23; χ. βλέμματος ἀστεροπαί AP 5.152 (Asclep.), cf. 155 (Mel.); ὄμματά μοι γλαυκᾶς χαροπώτερα πολλὸν Ἀθάνας Theoc. 20.25; ὄμμα χ., typical of a brave man, Arist. Phgn. 807b1; of persons, flashing-eyed, φοβερὰ καὶ χαροπὴ καὶ δεινῶς ἀνδρική (sc. ἡ Ἀθηνᾶ) Luc. DDeor. 23[19].1: neut. as Adv., χαροπὸν βλέπειν Philostr. Im. 1.28; χαροπὸν στράπτουσιν ὀπωπαί (of the hare) Opp. C. 3.510 (regul. Adv. -πῶς Sch. ad loc.).
    • • b glassy, glazed, dull, of the eyes of winedrinkers, Al. Ge. 49.12 (χαροποιοὶ . . ὑπὲρ οἶνον, v.l. ἀπὸ οἴνου, LXX l.c., s. v.l.), Sm. Pr. 23.29 (πελιοὶ LXX l.c.).
    • 3 of one of the chief eye-colours in men and animals, perh. bluish-grey, distd. fr. μέλας, γλαυκός, and αἰγωπός, Arist. HA 492a3, GA 779b14; τὰ χ. ἢ μέλανα ὄμματα Luc. DMort. 1.3; of persons, bluish-grey-eyed PPetr. 1 p.54, al. (iii B. C.), Theoc. 12.35, cf. Philostr. Im. 2.5, al.; of horses, Opp. C. 1.310, 4.113; of dogs, X. Cyn. 3.3, Arr. Cyn. 5.1 (prob.), Gp. 19.2.1; of rams, ib. 18.1.3; of παρδάλεις, Eust. 1703.29; opp. μελανόφθαλμος, S.E. M. 7.198; persons with this eyecolour are φθινώδεες acc. to Hp. Epid. 3.14 (where Gal. 17(1).726 thinks Hp. ought to have mentioned a different colour, γλαυκός). Adv. Comp. -ώτερον, μελαίνεσθαι (of the eyes) Hld. 2.35.
    • 4 of the sea, bluish-grey, grey, χαροποῖο θαλάσσης Orph. Fr. 245.21, cf. A. 272, [S.] Fr. 1126.3, AP 12.53 (Mel.), 9.36 (Secund.), Anacreont. 53.30, Nonn. D. 4.187, al.; of the dawn, χ. ἠώς A.R. 1.1280; of the moon, Arat. 1152, Q.S. 10.337; πρὸς ἕω λαμβάνει [ἡ σελήνη] χρόαν κυανοειδῆ καὶ χαροπήν Plu. Fac.lun. 2.934d; of certain stars, χ. καὶ ἀναλδέες εἱλίσσονται Arat. 394, cf. 594.
    • 5 metaph., grey, ὑπὸ σὸν (sc. τῆς Νεμέσεως) τροχὸν ἄστατον ἀστιβῆ χαροπὰ μερόπων στρέφεται Τύχα Mesom. Nem. 8.

χαροπός, auch 2 Endgn, eigtl. froh, freudig blickend, mit frohem, mutigem Blicke, hellblickend, helläugig ; λέοντες Od. 11.611, H.h. Merc. 569, H.h. Ven. 70, Hes. Th. 321, Sc. 177 ; κύνες H.h. Merc. 194 ; vgl. Xen. Cyn. 3.3 ; θῆρες Soph. Phil. 1131 ; travestierend χαροποὶ πίθηκοι Ar. Pax 1030 ; auch von den Augen der Athene, dah. Theocr. 20.25 sagt ὄμματα χαροπώτερα Ἀθάνας (vgl. γλαυκῶπις); Luc. D.Mort. 1.3 ; Plut. Mar. 11 von den Augen der Germanen, die bei Tacit. truces et caerulei oculi heißen ; vgl. Mel. 69 (V.156); βλέμματος ἀστεροπαί Asclpd. 15 (V.153); Ganymedes, Theocr. 12.33 ; χήν Antip.Sid. 88 (VII.423); ὄφιες Bian. (X.22); auch ἠώς, σελήνη, Ap.Rh. 1.1280. – Weil aber jene hellen Augen einen lichtblauen od. grauen Schimmer haben, wurde es späterhin von solchen Farben gebraucht, bläulich, graublau, meerblau ; χρόα κυανοειδής καὶ χαροπή Plut. fac. orb. lun. 21 M.; χαροπὴ θάλασσα Opp. Hal. 4.312 ; Anacr. 54.11 ; πέλαγος Antip.Sid. 53 (IX.643), wie Mel. 80 (XI.53); κύματα Secund. 3 (IX.36); – Arist. H.A. 1.10, vgl. gen.an. 5.1, unterscheidet übrigens diese Farbe ausdrücklkch von γλαυκός, ohne daß wir den seinen Unterschied näher bestimmen können, vgl. Schneid. Orph. Arg. 459 u. Jacobs AP p. 324. – Spätere Dichter nahmen das Wort übh. für »freudig«, »fröhlich«, χαροπὴ μερόπων τύχη Mesomed. 1.

χαροπός

[app. a compound of ὦπα.]

Epithet of lions of uncertain meaning; perh., with flashing eyes, or the like Od. 11.611.

χαροπός : with glaring eyes, Od. 11.611†.

χαροπός χᾰρ-οπός, ή, όν χαρά, ὤψ

• • • 1glad-eyed, bright-eyed, χαροποὶ λέοντες Od., Hes.; θῆρες Soph.:—later, it denoted light-blue or grayish colour, ὄμματά μοι γλαυκᾶς χαροπώτερα πολλὸν Ἀθάνας Theocr.; also of the Germans, v. χαροπότης.
    • 2of the eyes of youths, sparkling with joy, joyous, gladsome, Theocr., Anth.