χαρμόσυνος
χαρμόσυνος, joyful, glad
χαρμόσυνος, η, ον,
- joyful, glad, χαρμόσυνα ποιέειν hold a festival of thanksgiving, Hdt. 3.27, cf. Plu. Isid. 2.362d, Sch. E. Hec. 916; χαρμόσυνα ἐκφωνεῖν Onos. 23 tit.
χαρμόσυνος, η, ον [ῠ]
1 qui réjouit, qui est un sujet de joie, Hdt. 3, 27 ||
2 qui exprime la joie : τὰ χαρμόσυνα (s. e. ἱερά) Plut. M. 362d, fête de réjouissance.
Étym. χαίρω.
χαρμόσυνος, fröhlich, freudig, erfreulich, angenehm ; χαρμόσυνα ποιεῖσθαί τινα, Etwas als Gegenstand der Freude betrachten, Her. 3.27 ; τὰ χαρμόσυνα, sc. ἱερά, Freudenfest, Plut. Is. et Os. 29 ; Hesych.
χαρμόσυνος, η, ον
χαίρω
- joyful, glad: χαρμόσυνα ποιεῖν to make rejoicings, Hdt.