χαρτός
χαρτός, that is matter of delight, causing delight, welcome
χαρτός, ή, όν, (χαίρω)
- causing delight, welcome, χαρτὸν εἴ τι καὶ φέρεις S. Tr. 228; χαίροις ἄν, εἴ σοι χαρτὰ τυγχάνει τάδε Id. El. 1457; εἴτε ἡδὺ εἴτε τερπνὸν λέγεις εἴτε χ. Pl. Prt. 358a: χαρτά delights, opp. κακά, χαρτοῖσιν χαῖρε Archil. 66.6; χαρτὰ πάσχω E. Ph. 618 (troch.); τὸ χ. Chrysipp.Stoic. 3.9, Epicur. Fr. 423, S.E. M. 11.85, etc.
- 2 of persons, εἰ χ. ἀνέλθοι AP 12.24 (Tull.Laur.). Adv. -τῶς, χ. ἐμοὶ λέγειν Sch.S.Aj. 112.
χαρτός, ή, όν, dont on peut ou dont il faut se réjouir, Archil. 14 ; Soph. Tr. 228, El. 1457 ; Eur. Ph. 618 ; Plat. Prot. 358a, etc. ; en parl. de pers. Anth. 12, 24 ; subst. τὰ χαρτά, Archil. 60, etc. sujets de joie.
Étym. vb. de χαίρω.
χαρτός, adj. verb. von χαίρω, erfreuend, erfreulich ; τὸ χαρτόν, Gegenstand der Freude ; χαρτοῖσι χαῖρε Archil. 14 ; χαίροις ἄν, εἴ σοι χαρτὰ τυγχάνει τάδε Soph. El. 1449, vgl. Trach. 227 ; χαρτὰ πάσχω Eur. Phoen. 621 ; εἴτε ἡδὺ εἴτε τερπνὸν λέγεις εἴτε χαρτόν Plat. Prot. 358a.
χαρτός, ή, όν
verb. adj. of χαίρω
- 1that is matter of delight, causing delight, welcome, Lat. gratus, Soph., Plat.:— χαρτά delights, Eur.; t6o xapt4on Plut.
- 2of persons, εἰ χαρτὸς ἀνέλθοι Anth.