χασμάομαι
χασμάομαι, yawn, gape
χασμ-άομαι,
- yawn, gape, ὁπόταν χασμᾷ when you are gaping, Ar. Eq. 824 (anap.), cf. Hp. Mochl. 4, Arist. GA 719a19, Porph. Abst. 1.28, etc.; οἱ τοὺς χασμωμένους ὁρῶντες Pl. Chrm. 169c; ἰλιγγιᾶν καὶ χ. Id. Grg. 486b, 527a; of a door, τῆς θύρας χασμωμένης Alex. 257.
- II οἱ χασμώμενοι, = οἱ κεχηνότες, gabies, Porph. Chr. 49.
χασμάομαι-ῶμαι :
I être béant, d’où :
1 bâiller, Hpc. Mochl. 847 ; Plat. Charm. 169c ; Arstt. G.A. 1, 5, 1, etc. ; A. Aphr. Probl. 1 ||
2 en parl. d’une porte, être entr’ouvert, Alex. (Ath. 165a) ||
II demeurer bouche béante, c. à d. être comme hébété ou stupide, Ar. Eq. 823 ; Plat. Gorg. 486b, 527a ; ἔς τι, Thcr. Idyl. 4, 53, regarder qqe ch. bouche béante, c. à d. sottement ||
➳ Ion. χασμέομαι, Thcr. Idyl. l. c.
Étym. χάσμη.
χασμάομαι, dep. med., gähnen, weit auseinanderklaffen, gähnen, bes. das Maul öffnen ; Ar. Eq. 823 ὁπόταν χασμᾷ, wo der Schol. erkl. ὁπότε μετεωροφρονεῖς καὶ περὶ ἄλλα τὴν διάνοιαν ἔχεις ; – von der Tür, Alexis bei Ath. IV.165 ; – übertr., verlegen, verblüfft sein, καὶ ἰλιγγιάω Plat. Gorg. 486b, 527a ; ὥσπερ οἱ τοὺς χασμωμένους καταντικρὺ ὁρῶντες Charm. 169e.
si bostezas frecuentemente, quiere ir hacia ti
χασμάομαι
from χάσμα
- Ito yawn, gape wide, Ar.
- IIas Dep. χασμάομαι, Plat.