χαυνότης

χαυνότης, ητος, ἡ,

• porousness, sponginess, τῆς γῆς interpol. in X. Oec. 19.11; τάφρου Plu. Pyrrh. 28; of snow, Id. QConv. 2.649c; of foam, Fort. 99b.
• • • 2 looseness of a bandage, Gal(?). ap. Orib. 46.1.15.
  • II metaph., empty conceit, vanity, ἀνοήτου ψυχῆς Pl. Tht. 175b; opp. μεγαλοψυχία, Arist. EN 1107b23.

χαυνότης, ητος, ἡ, Schlaffheit, lockeres, loses Wesen ; von der Erde Xen. Oec. 19.11 ; – übertr., Nachlässigkeit, Liederlichkeit, Torheit, Stolz, Aufgeblasenheit ; οὐ δυνάμενον χαυνότητα ἀνοήτου ψυχῆς ἀπαλλάττειν Plat. Theaet. 175b ; Arist. eth. 2.7.

χαυνότης from χαῦνος χαυνότης, ητος, ἡ, from χαυνόω

• • Iporousness, sponginess, Xen., Plut.
  • IImetaph. empty vanity, Plat., Arist.