χειά
χειά, a hole
χειά, Ion. χειή, ἡ,
- hole, esp. of serpents, Il. 22.93, 95, Plu. Superst. 2.169e, Orph. L. 473; ἥβαν οὐχ ὑπὸ χειᾷ δάμασεν he buried not his youth in a hole, Pi. I. 8(7).77: pl., Schwyzer 194.5 (Crete).
χειά, ᾶς (ἡ) repaire d’une bête sauvage, particul. trou où se cachent les serpents, Il. 22, 93, 95 ; Pd. I. 8 fin ; Plut. M. 169e ||
➳ Ion. χειή, Il. ll. cc.
Étym. p.-ê. pré-grec.
χειά, ἡ, ion. u. ep. χειή, Loch, Höhle, Schlupfwinkel, bes. der Schlangen und Drachen ; Il. 22.93, 95 ; Pind. I. 7.70. S. χέεια.
χειά
- 1hole ἥβαν γὰρ οὐκ ἄπειρον ὑπὸ χειᾷ καλῶν δάμασεν (Tricl.: χόα vel χεία πω cod., at fort. magis corruptus locus) I. 8.70
χειά, Ionic χειή, ἡ,
- a hole, esp. of serpents, Il., Pind. From Root !xa, χάσκω.