χείρ-ιστος, η, ον, irreg. Sup. of χείρων (v. χείρων B).
χείριστος,η, ον,sup., v.χείρων.
χείριστος -η -ον [χείρων] superl. bij κακός en comp. χείρων, minste, geringste: οἱ τριάκοντα πολλοὺς μὲν τῶν πολιτῶν καὶ οὐ τοὺς χειρίστους ἀπέκτεινον de Dertig doodden velen van de burgers en niet de minsten Xen. Mem. 1.2.32; slechtste: τὸ χείριστον ἀφαιροῦντες λείπουσι τὸ βέλτιστον (artsen) verwijderen het slechtste en laten het beste zitten Plat. Resp. 567c.
χείριστος, irreg. superl. vom Kompar. χείρων, zu κακός gehörig, schlimmster, schlechtester ; Xen. Mem. 1.2.32, Dem. u. A.