χεῖμα

χεῖμα, ατος, τό,

• winter weather, cold, frost, Od. 14.487: then, winter as a season of the year, χείματος ὥρη Hes. Op. 450; οὔποτε καρπὸς ἀπολείπει χείματος οὐδὲ θέρευς Od. 7.118, cf. Alcm. 76; φέροντας χ. καὶ θέρος βροτοῖς, of the stars, A. Ag. 5; οὔτε χείματος τέκμαρ οὔτʼ ἀνθεμώδους ἦρος Id. Pr. 454; χεῖμα in acc., during winter, Od. 11.190, Hes. Op. 640; χείματι S. Ph. 293.
• • II storm, χ. πῦρ τε δάϊον Alcm. 79, cf. Lyr.Adesp. 100, A. Ag. 199 (lyr.), 627, E. Andr. 748, al.; κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος A. Ag. 900.—Poet. form of χειμών, used also in Pl. Ax. 371d. (Cf. Skt. héman ‘in winter’, Lith. žiemà ‘winter’, etc.)

χεῖμα, ατος, τό, eigtl. wie χεῦμα, Guß, bes. Regenguß. Dah. die Jahreszeit der anhaltenden Regengüsse, der Winter, der in den südlichen Gegenden bes. in Regen und Sturm besteht, Wintersturm, Kälte, Frost ; ἀλλά με χεῖμα δάμναται Od. 14.487 ; οὐποτε καρπὸς ἀπολείπει, χείματος οὐδὲ θέρευς 7.118 ; ὅγε χεῖμα μὲν εὕδει ἐν κόνι, im Winter, 11.190 ; vgl. Hes. O. 662, χείματος ὥρη 452 ; οὔτε χείματος τέκμαρ, οὔτʼ ἀνθεμώδους ἦρος Aesch. Prom. 452 ; τοὺς φέροντας χεῖμα καὶ θέρος βροτοῖς Ag. 5 ; πάγου χυθέντος οἷα χείματι Soph. Phil. 293 ; Eur. Andr. 749, 892 ; vom Sturm, Ggstz von θάλπος, Plat. Ax. 371d ; χείματι πλαζόμενος Ep.adesp. 31 (XII.156). – Uebtr., heftige Gemütsbewegung, Sturm der Leidenschaft, Unglück, κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος Aesch. Ag. 874, vgl. 613, u. so auch bei Sp.

χεῖμα

-ατος, τό.

• • 1

    Bitter weather, cold: χ. με δάμναται Od. 14.487.

  • 2

    Winter: χείματος οὐδὲ θέρευς (in winter or summer) Od. 7.118, χ. εὕδει ὅθι . . . (during, in, winter) Od. 11.190.

χεῖμα , ατος: winter, cold. (Od.)

χεῖμα, ατος, τό, v. χιών

• • Iwinter-weather, cold, frost, Lat. hiems, Hom.
  • • 2winter as a season of the year, opp. to θέρος, Od., Attic; χεῖμα (acc. absol.) in winter, Od., Hes.; so dat. χείματι, Soph.
  • IIa storm, Aesch., Eur.