χειμαίνω
χειμαίνω, to drive by a storm
χειμ-αίνω, aor. 1 ἐχείμηνα (v. infr.),
- drive by a storm:—Pass., to be driven by a storm, be tempest-tossed, Hdt. 8.118: metaph., φόβῳ κεχείμανται φρένες Pi. P. 9.32.
- 2 metaph., disturb as by a storm, χειμαίνει ὁ χειμαζόμενος he who is himself in distress brings others into a like state, Arist. Po. 1455a31; χειμαίνει δʼ ὁ βαρὺς πνεύσας Πόθος AP 12.157 (Mel.).
- II intr., to be stormy, θάλασσα . . ἄγρια χειμήνασα ib. 7.652 (Leon.)
- 2 impers., χειμαίνοντος when it is winter, Theoc. 9.20.
χειμαίνω (ao. ἐχείμηνα ; pf. pass. κεχείμασμαι) :
1 tr. : agiter, ballotter, en parl. d’une tempête, au pass. être battu de la tempête, Hdt. 8, 118 ; fig. agiter, troubler, Arstt. Poet. 17, 3 ; Anth. 12, 157 ; au pass. être agité, être bouleversé, Pd. P. 9, 57 ||
2 intr. être orageux, être agité par la tempête, Anth. 7, 652 ; fig. être agité comme une mer orageuse, Anth. 12, 157 ; 12, 167, 3 ; abs. χειμαίνοντος, Thcr. Idyl. 9, 20, quand il fait mauvais temps ou pendant l’hiver ||
➳ Pf. pass. 3 pl. κεχείμανται, Pd. P. 9, 57.
Étym. χεῖμα.
1. stormen, stormachtig zijn;
2. met acc. door storm teisteren; pass.:
χειμαίνω, trans., wie χειμάζω, bes. durch Sturm bedrängen, bestürmen, u. pass. dem Sturm ausgesetzt sein, vom Sturme leiden, Her. 8.118 ; auch übertr., φόβῳ κεχείμανται φρένες, die Seele ist von Furcht heftig bewegt, Pind. P. 9.33 ; – intr., stürmisch sein, χειμήνασα θάλαττα Leon.Tar. 74 (VII.652); u. übertr., πόθος Mel. 29, 45 (XII.157, 167).
χειμαίνω pass.,
- 1be stormtossed met. “φόβῳ δʼ οὐ κεχείμανται φρένες” P. 9.32
χειμαίνω,
χεῖμα
- Ito drive by a storm:—Pass. to be driven by a storm, be tempest-tost, of a ship, Hdt.; metaph., φόβῳ κεχείμανται φρένες Pind.
- IIintr. to be stormy, θάλασσα ἄγρια χειμήνασα Anth.: —impers., χειμαίνοντος when it is stormy, Theocr.