χλιδή

χλῐδ-ή, ἡ,

• delicacy, luxury, effeminacy, ἐπὶ πλεῖστον χλιδῆς ἀπίκετο Hdt. 6.127; ἄγαλμα τῆς ὑπερπλούτου χ. A. Pr. 466; εὐνῆς παροψώνημα τῆς ἐμῆς χ. Id. Ag. 1447; οἶκος ὀγκωθεὶς χλιδῇ S. Fr. 942; τρυφή, ἁβρότης, χ. Pl. Smp. 197d; ἐν χλιδῇ τεθράμμεθα X. Cyr. 4.5.54.
• • • 2 wantonness, insolence, μή τοι χλιδῇ δοκεῖτε μηδʼ αὐθαδίᾳ σιγᾶν με A. Pr. 436; δυσπότμου χάριν χ. S. OT 888 (lyr.).
    • 3 concrete, of luxuries, fine raiment, costly ornaments, etc., E. Ion 26; μυρίων πέπλων χλιδή Id. Rh. 960: pl., χλιδὰς πόντος ἥρπασε Id. Hel. 424; of personal charms, παρθένων χλιδαῖσιν εὐμόρφοις A. Supp. 1003; καράτομοι χλιδαί luxuriant hair cut from the head, S. El. 52; ζῶμα . . οὐ χλιδαῖς ἠσκημένον luxuriously, richly, ib. 452; κόμας ἐμᾶς . . παρθένιον χλιδάν a maidenʼs pride, E. Ph. 224 (lyr.):—Mostly poet. [ῑ only late, Ps.-Phoc. 212 (sed leg. χλιδαναῖς).] (Cf. χλοιδᾶν, ONorse glita, glitra, ‘glitter’, Goth. glitmunjan ‘shine bright’ (of clothes).)

χλιδή, ἡ, Weichlichkeit, Ueppigkeit, Schwelgerei, Luxus u. Wollust ; ἐπὶ πλεῖστον χλιδῆς ἀπίκετο Her. 6.127, u. öfter ; Aesch. Prom. 464, Pers. 600 ; von der Liebe, Suppl. 981 ; neben ἁβρότης Plat. Symp. 197d ; – der aus üppigem Leben erwachsende Uebermut, Vermessenheit, μή τοι χλιδῇ δοκεῖτε μήτʼ αὐθαδίᾳ σιγᾶν με Aesch. Prom. 434 ; Soph. O.R. 888. – Alles, was zum weichlichen und schwelgerischen Leben gehört, kostbare Kleider, Eur. Ion 26, μυρίων πέπλων χλιδήν Rhes. 960, und übh. prächtiger Schmuck, ἐν χλιδῇ Xen. Cyr. 4.5.14 ; üppig langes Haar, καράτομοι χλιδαί Soph. El. 51 ; vgl. Valcken Phoen. 230.
[Phocyl. 20 ist ι lang gebraucht.]

χλιδή χλῐδή, ἡ, χλίω

• • • 1delicacy, daintiness, luxury, effeminacy, Hdt., Aesch., Plat.
    • 2wantonness, insolence, arrogance, Aesch., Soph.
    • 3luxuries, fine raiment, costly ornaments, Lat. deliciae, Eur.;—so in pl., Eur.; καράτομοι χλιδαί luxuriant hair cut from the head, Soph.; παρθένιον χλιδάν a maidenʼs pride, Eur.