χλοάζω
χλοάζω, to be bright green
χλο-άζω, (χλόη)
- to be bright green, Arist. Mir. 846b13: esp. of plants, Corn. ND 28, Plu. Curios. 2.517d, Gp. 11.18.8; τὸ χλοάζον πᾶν Ael. VH 3.1.
- II sprout, bud, Nic. Th. 576; σπέρμα παρʼ ἀτραπιτοῖσι χλοάζον ib. 917.
- III Med., feed on grass, Hippiatr. 97.
- IV metaph., ἄρτι χλοαζούσας αὐλητρίδας budding, cj. for χνο- in Metag. 4.3 (hex.).
χλοάζω :
1 germer, en parl. de jeunes pousses, Arstt. Plant. 1, 1, 5 ; 1, 5, 10 ; Nic. Th. 576 ; Plut. M. 517d ||
2 être d’un vert tendre ou d’un jaune pâle, comme de jeunes pousses, Arstt. Plant. 2, 8, 1 ; Mir. 164, etc.
Étym. χλόη.
χλοάζω, junge Keime od. Sprossen treiben, grünen, bes. grüngelb, wie die jungen Keime aussehen ; φολὶς χλοάζουσα Arist. mirab. 178 ; Nic. Th. 147, 576.