χορευτέον
χορευτέον, one must dance
χορ-ευτέον,
- one must dance, E. Ba. 324.
χορευτέον, vb. de χορεύω, Eur. Bacch. 324.
χορευτέον, adj. verb. von χορεύω, man muß Chortänze aufführen, Eur. Bacch. 305.