χορευτικός
χορευτικός, of or for the dance
χορ-ευτικός, ή, όν,
- of or for the dance, Ael. NA 2.11, Luc. Salt. 10.
χορευτικός, ή, όν, qui concerne les chœurs de danse ou les choristes, Luc. Salt. 10 ; El. N.A. 2, 11.
Étym. χορεύω.
χορευτικός, zum Reigentanze, zum Chore gehörig, geschickt, Ael. N.A. 2.11.
χορευτικός, ή, όν
- of or for the dance, Luc. From