χορῖτις
χορῖτις, dancing-girl
χορῖτ-ις, ιδος, ἡ,
- dancing-girl, Call. Dian. 13, Del. 306, Nonn. D. 1.504, 46.158, etc.; χορίττιδες (sic) ἐννέα Μοῦσαι Dioscorus in PLit.Lond. 100 D 4.
χορῖτις, ίτιδος (ἡ) [ῑτῐδ] figurante dans un chœur, Call. Dian. 13, Del. 306 ; Nonn. D. 1, 504 ; 46, 158, etc.
Étym. χορός.
χορῖτις, fem. zu χορίτης.