χορεία
χορεία, a dance, esp. choral dance with music
χορ-εία, ἡ,
- dance, esp. choral dance with music, E. Ph. 1265 (pl., nowhere else in Trag., exc. Chaerem. 14.3), Ar. Ra. 336 (lyr.); ῥυθμὸν χορείας ὕπαγε Id. Th. 956 (lyr.); εὔκυκλος χ. ib. 968 (troch.); χ . . . ὄρχησίς τε καὶ ᾠδὴ τὸ σύνολόν ἐστιν Pl. Lg. 654b; ὅλη . . χ. ὅλη παίδευσις ἦν ἡμῖν ib. 672e; μιμήματα τρόπων ἐστὶ τὰ περὶ τὰς χ. ib. 655d; θυσίαι τε καὶ χ. ib. 772b; ἐπάρχεσθαι . . τοὺς χοροὺς χορείας τῷ Διονύσῳ dub. in IG 12(9).192.11 (Eretria).
- 2 of any circling motion, as of the stars, χ. καλλίστην χορεύοντα Pl. Epin. 982e, cf. Arist. Fr. 11 (pl.), Luc. Salt. 17; πλανήτων τε καὶ ἀπλανῶν χορείαις Ph. 1.16.
- II dance-tune, ἄκουε τὰν ἐμὰν Δώριον χ. Pratin.Lyr. 1.17, cf. Ar. Ra. 247 (lyr.).
χορεία, ας (ἡ)
1 action de danser d’après certaines règles, d’où danse en gén. Plat. Leg. 654b, 655b, 665a, etc. ; ῥυθμὸς χορείας, Ar. Th. 955, rythme d’une danse ; joint à παιδιά, Plat. Leg. 673d ; Euthyd. 227d ; Plut. M. 160e ; χορείας παιδιά, Plat. Leg. 796d, divertissement de la danse ; p. anal. mouvement du corps mesuré, réglé, après le repas, joint à περιπάτοις, Plut. M. 133d ; mouvement régulier des mondes, Plut. M. 422b, 1029c, etc. ; des astres, Plat. Epin. 982c ; du soleil, Luc. Salt. 17 ||
2 particul. danse ou chœur de jeunes filles, ronde, Eur. Ph. 1271 ; Plat. Epin. 982c ; χ. μανική, Plat. Leg. 672b, danse échevelée (dans les Bacchanales) ; ou χ. Διονύσου, El. V.H. 3, 42, danse de Dionysos ; χορείαν ἱστάναι, Anth. 6, 57, former une danse ; χ. χορεύειν, Plat. Leg. 942e, Epin. 982e, danser une ronde ||
3 chant en chœur, Ar. Ran. 247.
χορεία, ἡ, das Tanzen, der Chor-, Reigentanz selbst ; Eur. Phoen. 1171 ; Ar. Ran. 247 ; ῥυθμὸς χορείας Th. 955 ; Pratin. bei Ath. XIV.617f ; χορεία … ὄρχησίς τε καὶ ᾠδὴ τὸ ξύνολόν ἐστι Plat. Legg. III.654b ; καὶ θυσίαι VI.772b, u. oft ; χορείαν χορεύειν Plut. Thes. 21.
χορεία, ἡ,
χορεύω
- Ia dance, esp. the choral or round dance with its music, Eur., Ar.
- IIa dance tune, Ar.