χρησιμεύω
χρησιμεύω, to be useful
χρησῐμ-εύω,
- to be useful or serviceable, τοῖς ἐπιλήπτοις Thphr. Fr. 175, cf. Phld. Rh. 1.221, al., Luc. DMort. 20[10].9; τῇ πατρίδι IGRom. 4.1228 (Thyatira); πρός τι D.S. 1.81, Dsc. 2.149; εἴς τι Epicur. Fr. 458, Gal. 19.396, Iamb. in Nic. p.12P.: abs., LXX Wi. 4.3, Muson. Fr. 18Ap.95 H., Alex.Aphr. in Top. 430.2: sens.obsc., D.L. 6.91:— rejected by the Atticists, cf. Phryn. 367.
χρησιμεύω [ῐ] être utile à, dat. Arstt. Nic. 1, 8 ; Th. fr. 15, 1 ; Luc. D. mort. 10, 9, à qqn ; πρός τι, Diosc. 5, 84 ; DS. 1, 81 ; εἴς τι, A. Aphr. Top. 1, pour qqe ch. ; abs. Spt. Sap. 4, 3.
Étym. χρήσιμος.
χρησιμεύω, brauchbar, nützlich, dienlich sein, Nicom. arithm. 1.8 ; vgl. Lobeck Phryn. 386.
χρησιμεύω
χρησῐμεύω,
- to be useful or serviceable, τινί to one, Luc.