ψογέω
ψογ-έω or ψογ-ίζω,
- = ψέγω, aor. ψογῆσαι, ἐψόγησεν (v.l. -ίσαι, -ισεν), LXX 1 Ma. 11.5, 11: fut. Pass. ψογηθήσονται Vett.Val. 119.25; ψογισθήσεται Id. 120.37.
ψογέω-ῶ ou ψογίζω, c. ψέγω, Spt. 1 Macc. 11, 5.
Étym. ψόγος.
ψογέω, = ψέγω, zw.