ψοφέω

ψοφ-έω, pf. ἐψόφηκα Men. Sam. 324, etc.:—

• sound, make a noise (opp. φωνέω, Arist. de An. 420b30, HA 535b3), E. Or. 137; ψοφεῖ ἀρβύλη Id. Ba. 638 (troch.); πύλαι ψοφοῦσι Id. HF 78 (v. infr. II); ψοφεῖ λάλον τι, like a cracked pot, Ar. Ach. 933 (lyr.); ἐψόφησεν ἄμπελος Id. Pax 612 (troch.); ἐψόφει . . οὐκ οἶδʼ ἅττα ib. 1152 (troch.); ὥσπερ κύμβαλον ψοφεῖ πρὸς τῷ δαπέδῳ ἡ κοίλη ὁπλή X. Eq. 1.3; ποταμοὶ ψοφοῦντες Pl. R. 396b; of a bell, Str. 14.2.21: c. acc. cogn., [ἡ χαλκὶς] ψοφεῖ οἷον συριγμόν Arist. HA 535b19; ψ. ψόφον ib. b13.
• • • 2 esp. of an empty noise, πάντα γάρ τοι τῷ φοβουμένῳ ψοφεῖ S. Fr. 61; κόμποι ψοφοῦσιν Alex. 25.9; μέγα ψοφέουσαν ἀοιδήν Call. Aet. Oxy. 2079.19 [Fr. 1.19 Pf.] (cf. Fr. 165).
  • II c. acc., ψοφεῖν τὰς θύρας knock at the door inside to show that one is coming out (opp. κόπτειν or κρούειν knock at the outside), τὴν θύραν ψοφεῖ τις ἐξιών Men. Pk. 126, cf. Epit. 454; ἐψόφηκε προϊὼν τὴν θύραν Id. Sam. 324, cf. Luc. Sol. 9; but the two words are sts. used indiscriminately, cf. Plu. Publ. 20; also of the door (intr.), τί αἱ θύραι νύκτωρ ψοφοῖεν why they were heard to open, Lys. 1.14, cf. 17, Men. Sam. 222; ἐψόφηκεν ἡ θ. Com.Adesp. 21.1 D.; ἐψόφηκε ῥόπαλον CIG 5149b (Cyrene).
  • • 2 rattle a chain, Herod. 7.11.
  • III intr., κλαίοντες αὐτῇ δειλίᾳ ψοφήσετε perh. = you will perish, come to a bad end, S. Ichn. 162: cf. διαφωνέω 3b.
  • IV = μαστιγόω, ἐξουσίαν ἐχέτω . . ἐπιτειμέων τρόπ [ῳ ᾧ κα θέλῃ καὶ ψο]φέων καὶ διδέ[ων] καὶ πωλέων Supp.Epigr. 2.307 (Delph.); ἐπιτιμέουσα καὶ ψοφευσασα (sic lapis; leg. ψοφεῦσα) καὶ διδέουσα κτλ. Delph. 3(2).131 (i B. C.); cf. μαστιγοῦσαι replacing ψοφέουσαι in the same formula, GDI 2324 (Delph.).

ψοφέω, ein Geräusch machen, einen Laut von sich geben, schallen, knarren, klatschen, lärmen, rauschen, von unartikuliertem Geräusche jeder Art ; ἅπαντα γὰρ τῷ φοβουμένῳ ψοφεῖ Soph. frg. 58 ; ψοφεῖ ἀρβύλη δόμων ἔσω Eur. Bacch. 638 ; Ar. Ach. 906, Pax 595 ; ποταμοὺς ψοφοῦντας Plat. Rep. III.396d ; – ψοφεῖν τὴν θύραν, wie κόπτειν, an die Tür klopfen, wenn man aus dem Hause treten und die Tür von innen nach außen öffnen will, ἐψόφηκε τὴν θύραν τις ἐξιών Men. bei Schol. Ar. Nub. 133 u. Suid.; aber auch τί αἱ θύραι ψοφοῖεν, Lys. 1.14, wie ὅταν πύλαι ψοφῶσιν Eur. Herc.Fur. 78, vgl. Mel. 3.16.

ψοφέω, ψόφος

• • Ito make an inarticulate noise, to sound, make a noise, Eur.; ψοφεῖ λάλον τι sounds chatter-like, as if it were tested like a pot, to see if it were cracked, Ar.; ὥσπερ κύμβαλον ψοφεῖ Xen.
  • IIc. acc., ψοφεῖν τὰς θύρας to knock at the door inside, to shew that some one was coming out, Menand.:—also of the door (intr.), εἰ αἱ θύραι νύκτωρ ψοφοῖεν, i. e. if they were heard to open, Lys.