ψογερός
ψογερός, fond of blaming, censorious
ψογ-ερός, ά, όν, (ψόγος)
- fond of blaming, censorious, libellous, of Archilochus, Pi. P. 2.55, Plu. Comp.Cim.Luc. 1 (Sup.). Adv. -ρῶς by way of blame, Eust. 827.29.
- II blamable, Hsch.
ψογερός, ά, όν, enclin à blâmer, Pd. P. 2, 100 ; El. V.H. 3, 7 ||
Sup. -ώτατος, Plut. Cim. c. Luc. 1.
Étym. ψόγος.
ψογερός, 1) tadelsüchtig, zum Tadel geneigt ; Ἀρχίλοχος Pind. P. 2.55 ; Ael. V.H. 3.7.
2) tadelnswert, tadelhaft, Sp.
2) tadelnswert, tadelhaft, Sp.
ψογερός
- 1bitter-tongued ψογερὸν Ἀρχίλοχον P. 2.55
ψογερός, ά, όν
- fond of blaming, censorious, Pind.