ψυχομαχία
ψυχομαχία, desperate fighting
ψῡχο-μᾰχία, ἡ,
- desperate fighting, Plb. 1.59.6.
ψυχομαχία, ας (ἡ) [ῡμᾰ] combat pour défendre sa vie, combat acharné, Pol. 1, 59, 6.
Étym. cf. le préc.
ψυχομαχία, [ῡ], ἡ, verzweifelter Kampf auf Leben u. Tod, Pol. 1.59.6.
ψυχομαχία
from ψῡχομᾰχέω
ψῡχομᾰχία, ἡ,
- desperate fighting, Polyb.