ψυχοπλανής
ψυχοπλανής, making the soul wander
ψῡχο-πλᾰνής, ές,
- making the soul wander, epith. of Dionysus, AP 9.524.24.
ψυχο·πλανής, ής, ές [ῡᾰ] qui égare les âmes, Anth. 9, 524, 24.
Étym. ψ. πλανάω.
ψυχοπλανής, [ῡ], ές, die Seele verwirrend, täuschend, Bacchus, Hymn. (IX.524).
ψυχοπλανής
ψῡχο-πλᾰνής, ές
- making the soul wander, Anth.