ψυχουλκέομαι
ψυχουλκέομαι, to be at the last gasp
ψῡχουλκ-έομαι,
- to be at the last gasp, LXX 3 Ma. 5.25.
ψυχουλκέομαι-οῦμαι, être à son dernier soupir (litt. tirer péniblement son souffle) Spt. 3 Macc. 5, 25.
Étym. ψ. ἕλκω.
ψυχουλκέομαι, [ῡ], in den letzten Zügen liegen, LXX.