ἀβακέω
ἀβακέω, to be speechless
ἀβᾰκέω, (ἀβακής)
- to be speechless, only in aor., οἱ δʼ ἀβάκησαν πάντες said nothing, took no heed, Od. 4.249.
no enterarse, dejarse engañar
οἱ δ' ἀβάκησαν πάντες· ἐγὼ δέ μιν οἴη ἀνέγνων τοῖον ἐόντα
• interpr. desde los comentaristas antiguos a partir de un posible sent. etim. quedar en silencio, no decir nada
ἀβακεῖν, τὸ ἀγνοεῖν καὶ διατοῦτο μὴ ἔχειν τι βάζειν
•Cf.
ἀβακέω-ῶ (seul. ao. 3 pl. ἀβάκησαν) [ᾰᾰ] ne rien dire d’une chose parce qu’on l’ignore, d’où ignorer, particul. ne pas reconnaître (qqn) Od. 4, 249.
Étym. ἀβακής.
ἀβακέω, (wie von ἄ-βαξ, eigtl. infans sein), nur Od. 4.249 ἀβάκησαν πάντες, ἐγὼ δέ μιν οἴη ἀνέγνων, VLL ἠγνόησαν, sie sprachen nicht mit ihm, weil sie ihn nicht erkannten, vgl. ἀβακιζόμενος.
ἀβακέω
[ἀ-1 + βακ-, βάζω. To be speechless.]
Hence, to be ignorant, fail in recognition Od. 4.249.
ἀβακέω , aor. ἀβάκησαν: word of doubtful meaning, be unaware, suspect nothing, Od. 4.249.†
ἀβακέω
from ἀβακής
Epic Verb only used in aor1.
- to be speechless, Epic Verb only used in aor1, οἱ δʼ ἀβάκησαν πάντες Od.