ἀβλαστής
1 que no echa follaje
ἄκαρπα ... καὶ ... ἀβλαστῆ γίνεται
• de la semilla que no germina Thphr.HP 8.11.7.
2 improductivo, estéril
ἐδάφη
τόποι
• fig.
ἀ. πρὸς ἀρετήν
πλοῦτος
ἀ·βλαστής, ής, ές, c. les suiv. Th. H.P. 2, 2, 8.
Étym. ἀ, βλαστάνω.
ἀβλαστής, ές, bes. Theophr., nicht od. schlecht keimend ; ἀβλαστῆ γίγνεσθαι, nicht keimen können ; Plut. verb. ἄκαρπος καὶ ἀβλαστὴς διαμένει πρὸς ἀρετήν, de audit. 2.